Posted by: observingthedos | June 2, 2007

καμήλα

Βασικά σκεφτόμουνα πόσο σημαντικές και πόσο αναπόφευκτες συνάμα είναι οι στιγμές που περνάμε στην τουαλέτα.

Συγκεκριμένα όταν πηγαίνω στη τουαλέτα για κατούρημα παίζει να μιλήσω με τον εαυτό μου καμιά φορά, όχι απαραίτητα κάτι σημαντικό. Θες είναι ο καθρέφτης που είναι δίπλα και με βλέπω, θες είναι η ανθρώπινη φύση,μπορεί να είμαι και τρελός δεν ξέρω. Τέλος πάντων στην τουαλέτα πλέον παίζουν φωτογραφίες. Το οποίο είναι πολύ γαμάτο. Στην όλη φάση το αστείο είναι ότι όταν κάνω την ανάγκη μου (τη βασική: κατούρημα) είμαι φάτσα με φάτσα με μια καμήλα. Εκεί που θέλω να καταλήξω βασικά είναι ότι πλέον δε μιλάω μόνος μου έχω τη καμηλίτσα μου. Απλά μου φαίνεται πολύ ωραίο να έχω φωτό στο μπάνιο έτσι να αισθάνεσαι αναμνήσεις (και παρέα) σε αυτό τον χώρο που συνήθως προσφέρεται για μεγάλες περισυλλογές και εμπνεύσεις και συνήθως είσαι μόνος σου. Πραγματικά όμως δεν έχει τρελό ύφος?

camel

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

Categories

%d bloggers like this: